„Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”.
Dziś Jezus pokazuje mi na czym polega miłość. Mam Kochać ludzi, czyli karmić, ubrać i odwiedzać tych, którzy tego potrzebują.
Druga myśl, to jak to robić. Jak pomagać i jak kochać? Ja odczytuje to tak, by w każdym człowieku widzieć Jezusa. I najlepsze jest to, że wśród najbliższych znalazłem głodnych
i spragnionych: głodnych spotkania i spragnionych wysłuchania. Chorych na smutek
i zniewolonych nałogami, których warto odwiedzić. Teraz już nie mam miejsca w życiu na nudę. Tyle jest do zrobienia.
Życzę otwartych oczu na potrzeby innych, oraz odwagi w dzieleniu się tym co mamy.

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba

„Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć”.
Dziś Pan Jezus uczy mnie jak dostać się do „radości mego pana”, czyli jak dostać się do Nieba. Jest prosty sposób: wszystko to co dostałem mam puścić w obrót, a wtedy wejdę do Nieba i może dostane jeszcze więcej. Ale ja widzę tu dla mnie dwa zadania.
Po pierwsze muszę wiedzieć co dostałem, czym jest mój talent z przypowieści. Czy jest to ponad 34 kilogramy złota, czy są to zdolności jakie posiadam, a może jeszcze coś innego. Co jest moim „talentem”?
Jak już odpowiem sobie na to pytanie, muszę przyjrzeć się jak tym zarządzam. Czy jestem „dobrym i wiernym” sługą i puszczam w obrót to co mam?
Życzę odwagi do puszczenia wszystkiego w obrót, bo to jest sposób na Niebo.

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba

Ewangelia wg św. Jana 2,13-22. 
Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus udał się do Jerozolimy. W świątyni napotkał tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie, oraz siedzących za stołami bankierów. Wówczas sporządziwszy sobie bicz ze sznurków, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Weźcie to stąd, a nie róbcie z domu mego Ojca targowiska».
Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pożera Mnie». W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo». Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?»
On zaś mówił o świątyni swego Ciała.
Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział,
i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

„Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział,
i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus”.
Dziś Jezus pokazuje mi, że samo bycie w świątyni nie wystarczy. Muszę wiedzieć po co w niej jestem i z kim się tam spotykam. To pierwsza myśl jaka mi się nasuwa.
Druga myśl jaka mi przyszła, to zestawienie mojej sytuacji z sytuacją uczniów. Oni dopiero po zmartwychwstaniu mogli zrozumieć słowa i dzieła Jezusa. PRZYPOMNIELI SOBIE i UWIERZYLI. Ja mam o tyle lepiej, że mogę patrzeć już z perspektywy człowieka odkupionego przez Zmartwychwstanie Jezusa. Ale czy o tym pamiętam każdego dnia?

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba

„Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?”.
Jezus dziś wskrzesza zmarłego. Dokonuje rzeczy niemożliwej, cuchnącemu trupowi daje życie. Dla Mnie to dobra nowina. Dla mojego Boga, nigdy nie jest za późno. Czy jestem ranny, czy chory, a może jestem już trupem, On w każdej sytuacji przychodzi i daje życie. I to życie w pełni. Również życie duchowe może wskrzesić. Jest tylko jedna rzecz, którą muszę zrobić: UWIERZYĆ. A wtedy zaczynają dziać się wielkie rzeczy.
Życzę odwagi w pełnym zawierzeniu Ojcu.

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba

Ewangelia wg św. Mateusza 22,34-40.
Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem,a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę:«Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?»
On mu odpowiedział: «”Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem”.
To jest największe i pierwsze przykazanie.
Drugie podobne jest do niego: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”.Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy».

„Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą
i całym swoim umysłem. […] Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”.
Dziś Jezus ukazuje mi najważniejszą wskazówkę dotyczącą życia – BĘDZIESZ MIŁOWAŁ. Ale jak kochać?
Podpowiedź znalazłem w listach świętego Jana. O miłości do Boga pisze tak: „albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie” (1J 5,3). Prosta zasada, poznać wolę Bożą i ją wypełnić. Choć w życiu ta prosta zasada staje się trudna do zrealizowania. Ale Bóg mnie do tego nieustannie zachęca.
Jak kochać bliźniego? Na to pytanie podpowiedź również znalazłem u św. Jana. Pisze On tak: „Dzieci nie miłujemy słowem i językiem, ale czynem i prawdą” (1J 3,18). Moje kochanie innych nie może się kończyć na słowach. Miłość do innych powinno być widać w moim działaniu.
Życzę odwagi by kochać, prawdziwie kochać.

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba

Ewangelia wg św. Mateusza 22,15-21.
Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie.
Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką.
Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?»
Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy?
Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara.
On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?»
Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

„Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”.
Na Jezusa ciągle zastawiano pułapki. Jednak On z każdej pułapki, czy potyczki słownej wychodził zwycięsko, nikogo przy tym nie krzywdząc. Dzisiejsza Ewangelia przedstawia taką potyczkę. Jezus rozprawił się z faryzeuszami, którzy chcieli Go postawić w sytuacji bez wyjścia. Sprawa dotyczyła drażliwego tematu: podatków. Z jednej strony zwolennicy Heroda, którzy zbierają podatek, a z drugiej strony ciemiężony przez Rzymian lud, który ma dość płacenia. On rozpracował ich głosząc przy tym prawdę o Bogu. Mówił: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. A jak się ta historia ma do mojego życia? A no tak, że teraz warto bym zobaczył jakie mam obowiązki względem Boga, a jakie względem mojego państwa. A potem zaczął je sumiennie wypełniać.
Życzę odwagi i sił w wypełnianiu codziennych obowiązków.

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba

„Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę”.
Dziś Jezus pokazuje mi jak będzie wyglądać Królestwo niebieskie, czyli Niebo. Czeka mnie zastawiona uczta, a ja muszę odpowiedzieć na zaproszenie i przygotować odświętny strój. Jaki to strój? Z podpowiedzią przychodzi mi święty Paweł pisząc do Kolosan:
„Jako więc wybrańcy Boży – święci i umiłowani – obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich
i wybaczając sobie nawzajem […] Na to zaś wszystko [przyobleczcie] miłość, która jest więzią doskonałości” (3,14).
Tak ubrany będę mógł bawić się przez całą wieczność.
Życzę skutecznego zdobywania „ciuszków”, które podobają się Królowi.

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba

„Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce”.
Dostałem przystęp do Królestwa Bożego. Pan Jezus pokazuje wiele aspektów tego Królestwa. Dziś porównuje je do gospodarza winnicy, winnicy i rolników. Dla mnie jest to podpowiedź: warto bym zapytał siebie jakie owoce wydaję? Czy mam świadomość, że to co dostałem od „gospodarza winnicy”, mojego Taty, jest po to, aby tym obracać [przypowieść o talentach,minach] i aby przynosić owoce? Czy mam świadomość jakie dary, talenty otrzymałem? Jak nimi pracuje w winnicy mojego Taty?
Życzę owocnego czasu rozważań i spotkania z Tatą, Gospodarzem Winnicy.

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba

„Pewien człowiek miał dwóch synów. […] Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: „Nie chcę”. Później jednak opamiętał się i poszedł.”
Jezus mówiąc do faryzeuszów, przekazuje dziś dobrą nowinę. Nie ma w życiu straconej pozycji – patrz drugi syn z przypowieści. W każdej chwili mogę się opamiętać i zacząć pełnić wolę Ojca. I dlatego Jezus mówiąc o celnikach i nierządnicach, czyli największych grzesznikach, pokazuje, że nawet oni mogą wejść do Królestwa niebieskiego. Więc skoro nawet najwięksi grzesznicy mogą, to i ja mogę się OPAMIĘTAĆ i pełnić wolę Ojca.
Życzę owocnych refleksji nad swoją życiową misją.

Szczęśliwy mąż
Grzegorz Kociuba

„Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.”
Dziś Jezus pokazuje mi Boga Ojca, który kocha Mnie, a miłość ta jest bardzo ofiarna, można powiedzieć, że wręcz szalona. Oddaje Tego, którego najbardziej kocha, swego Syna, bym ja mógł żyć. Bardziej zrozumiałem to, gdy zostałem mężem, a potem ojcem. Wtedy moje patrzenie się zmieniło. Jestem w stanie oddać swoje życie za moich bliskich. Bóg Ojciec jest krok dalej, on dla Mnie i dla Ciebie poświęcił Tego, którego najbardziej kochał. Najlepsze w tym jest to, że zaprasza Mnie do takiej szalonej miłości. Do tego bym każdego dnia poświęcał swój czas, siły i to co najbardziej kocham, by inni mogli żyć pełniej.
Życzę odwagi do podjęcia wyzwań, które przygotował nam Bóg.

Szczęśliwy mąż i ojciec
Grzegorz Kociuba